Versiedatum: 2005

Wat is een schimmelinfectie van de vagina?

In de vagina leven schimmels en bacteriën. Dat is heel normaal. Tussen die schimmels en bacteriën bestaat een natuurlijk evenwicht. Soms raakt dat verstoord. Bepaalde schimmels kunnen dan gaan overheersen. Er onstaat een schimmelinfectie, die ook wel Candida-infectie wordt genoemd.

Waarom het natuurlijk evenwicht verstoord raakt is niet altijd duidelijk. Soms speelt medicijngebruik een rol, zoals antibiotica en bepaalde hormonen. Ook hormonale schommelingen kunnen een schimmelinfectie veroorzaken. Sommigen vrouwen krijgen vaak na de menstruatie een schimmelinfectie en anderen tijdens de zwangerschap. Vrouwen met suikerziekte hebben meer kans op vaginale schimmelinfecties.

De infectie kan geen kwaad en blijft beperkt tot de vagina. Meestal gaat de infectie vanzelf over. Wel kan dit enkele weken duren.

Hoe kunt u een schimmelinfectie van de vagina herkennen?

U heeft last van jeuk en/of witte, niet ruikende vaginale afscheiding. De afscheiding kan overvloedig zijn en brokkelig. Soms doet vrijen pijn.

Wat kunt u zelf doen aan een schimmelinfectie van de vagina?

• Was u niet vaker dan nodig, wees zuinig met zeep. De vagina afspoelen met lauw water onder de douche is voldoende. Spoel niet inwendig, daarmee verstoort u het evenwicht nog verder.
• Tijdens een vaginale infectie kunt u beter geen tampons gebruiken.
• Als het vrijen pijn doet stel dat dan uit.

Klik hier voor meer informatie in de patiëntenbrieven van het Nederlands Huisartsen Genootschap over vaginale afscheiding: Candida.

Welke geneesmiddelen kunnen worden gebruikt bij schimmel- en gistinfecties van de vagina?

Antischimmelmiddelen voor gebruik in de vagina

Antischimmelmiddelen beschadigen de celwand van de schimmel, waardoor deze afsterft. Bij een schimmelinfectie in de vagina is lokale behandeling met schimmeldodende vaginaalcrème, vaginaaltabletten of vaginaalzetpillen (ovules) meestal voldoende. De crème kan, bij jeuk aan de schaamlippen, eventueel ook op de schaamlippen worden gesmeerd.

Bij steeds terugkerende schimmelinfecties wordt soms gedurende langere tijd één keer per maand een vaginale tablet of ovule gebruikt, telkens op de vijfde dag van de menstruatie, om te voorkomen dat de schimmelinfectie terugkeert.

Voorbeelden: butoconazol, clotrimoxazol, miconazol en terconazol.

Antischimmelmiddelen om in te nemen

Antischimmelmiddelen beschadigen de celwand van de schimmel, waardoor deze afsterft. Bij een schimmelinfectie is lokale behandeling met een antischimmelmiddel meestal voldoende. Maar als de infectie vaak terug komt, kan de arts antischimmelmiddelen om in te nemen voorschrijven.

Voorbeelden: fluconazol, itraconazol en ketoconazol.